Zihin ve Beden ile Dost Olmak için Mindfulness

Otomatik pilottan çıkarak aslında ne hissettiğimi etrafımda neler olduğunu daha farkında olduğum, her anın kıymetini bildiğim ve her anı gerçekten yaşamaya başladığım büyüleyici bir deneyimdi.

Kendimi sevmeye başladığım bir dönemde bana tam bir rehber oldu. Aslında anda var olmak ve bir nefesin ne kadar kıymetli olduğunu en önemlisi bana beni hatırlattı.

Bu eğitimde edindiğim en büyük kazancın ve farkındalığın özşefkat olduğunu düşünüyorum.
Belki yetiştirilme biçimi, belki hayat koşturmacası, belki başka nedenlerle başkalarına gösterebildiğimiz
şefkati kendimize gösteremiyoruz. İçinde yaşadığımız bağlamda bu oldukça normalleştirilmiş bir durum.
Eğitim sırasında kendime gösterdiğim şefkatin sevdiklerime karşı davranışlarımı da olumlu yönde etkilediğini net bir şekilde deneyimledim.

Şimdi durup bir içime bakmak bedenimi keşfetmek ve farkındalıklarla şükür ve kabul ile dolu bir hayat içinden size teşekkür ediyorum. İyi ki hayatıma dokundunuz.

Daha ilk dersten bedenimde büyük bir rahatlama hissettim. Zaman geçtikçe duruşumun düzeldiğini, gerginliğimin toplandığı omuz bel gibi bölgelerin rahatladigini farkettim. Vücudumu dinlemeyi öğrendim, ve bütün bunlar kendiliğinden gelişti farkında olmadan. Her sabah uyanınca bedenimi  kontrol edip, söyle bir gerinip, neye ihtiyacı varsa onu yapıyorum. Daha sakin ve huzurlu bir insanım. Hayatın bana verdiklerini usulca kabul edebildiğimi gördüm. Ve daha neler olabileceğini merakla bekliyorum. Sevgi ve teşekkürlerimle,

Yaklaşık 4 aydır devam eden bu yolculukta, bir süredir kendimi ayrıcalıklı hissetmeye başladım. Kendim için iyi birşey yapıyor olmak, hayatın akışı içinde çözüm yolları arıyor olmak, kendi içimdeki karanlık ve yargılayıcı tarafları görüp iyileştirmek bana çok iyi geldi. Yoga; şefkat, şükür ve iyilik duygularını daha net anımsamamı sağladı. Bu süreç bedensel limitlerimi görmemi ve limitlerimi zorlama cesaretini verdi. Senin öncülüğünde ve iyi niyetli samimiyetinle önümde açılan bu iyileştirici yol için minnettarım🙏🏻 Sevgilerimle

His Tonu pratiği bana, zihnin otomatik yargılarından önce gelen o ilk hissi fark etmeyi öğretti.
Bir durumla karşılaştığımda, düşüncelerimden ve hikâyelerimden önce bedende beliren tonu, eğilimi, yönelimi…
His Tonu pratiği bence yargı bükücü bir özelliğe sahip 🙂
Bu mücadele etmeyen bir duruşu da yanında getirdi.
Düzeltmeye, kontrol etmeye, zorlamaya gerek duymayan bir alan.
EYLEME GEREK YOK. 🙂

Eğitim boyunca kendimi rahatlıkla ifade ettim ve hem eğitmenden hem de diğer katılımcılardan bana kılavuz olacak paylaşımlar aldım. Hem çapamı hem de pratikleri çeşitlendirmek bana esneklik sağladı. İçimizdeki değişken mercekleri – his tonunu – ve bu his tonlarıyla otomatik ortaya çıkan duygu, düşünce, inanç ve davranışları görmek, bütün bunlara kabulle yaklaşmak ve eyleme gerek yok demek özgürleştirdi. Hoş olana tutunma, nötr olanda arayışa girme ve nahoş olandan kaçma hallerimi ama tüm bunların geçiciliğini keşfettim. Zor durumlarda bedene dönmek şefkatimi artırdı.

Bir etkiyle bedenimde ortaya çıkan his tonlarını oluştuğu ilk anlarda farkedebilmek, onların bedenimden duygularıma, oradan düşüncelerime uzanan yolculuğunu merakla izleyebilmek ilk aklıma gelenler. Artık yaşamımda daha farkındalıklı tepkiler verebiliyorum. İçimde oluşan nahoş hisleri itmeden onlarla kalabiliyor, hoş duygulara tutunmadan onların keyfini çıkarabiliyorum. Daha huzurlu, daha mutlu, daha fazla şükreden bir insan oldum. Zeynep Hanım çok bilgili, bilgisini çok yetkin ve şefkatli bir şekilde öğrencisine aktarabilen değerli bir eğitmen. İyi ki bu eğitime katılmışım. Bu güzel eğitim için Zeynep Hanıma çok teşekkür ediyorum. Ayrıca bu eğitimdeki değerli yol arkadaşlarıma da güzel katkıları için çok teşekkür ediyorum. Farkındalık dolu bir yaşam sürmek isteyen herkese bu eğitime katılmalarını tavsiye ederim.

Eğitim öncesinde daha mekanik şekilde uyguladığım kendime şefkatle yaklaşma tutumu, bu süreç içinde bir şekilde içselleşti ve kendime doğal olarak şefkat hissiyle yaklaşabildiğimi deneyimlemeye başladım. Zihnimdeki eleştirel sesler durulmaya başladı. Onun yerine kendimle daha anlayışlı, şefkatli ve destekleyici bir sesle konuştuğumu ve kendimle daha barışık, daha huzurlu olduğumu fark etmeye başladım. Kendi varlığımın neşe hissetmem için yeterli olduğunu keşfettim.