Arabistan’a Taşınmak

Yeni bir ülkeye uyum sağlamak her zaman beklendiği kadar sorunsuz olmayabilir, ancak farkındalık ızdırabı hafifletebilir. 

Yurt dışında yaşamak elbette heyecan verici. Yeni kültürler, yeni diller öğrenmek, yeni insanlarla tanışmak… Dünyayı keşfetmek için bu bir şans. Ancak işler her zaman bu kadar kolay olmayabilir. Expatlar (1) yeni bir ülkeye uyum sağlamada zorluk yaşayabilir ve yalnızlık, kültürel farklılıklar, sağlık hizmetlerine erişim, yaşam maliyeti, çocuklar için uygun okul bulma, dil öğrenme ve ilişki sorunları (ve daha fazlası) olabilir. 

Çeşitli web sayfalarında bu adaptasyon sürecini kolaylaştırmak için çeşitli öneriler bulunmaktadır. Bunlar faydalı görünse de ülkeye, kişinin karakterine veya taşınmanızın gerçekleştiği zaman ve sürece bağlı olarak birçok durumda bunları uygulamaya koymak zor olabilir. 

Bu sorunlardan kaçınabilir miyiz? Hepsinden kaçınamayız ama bakış açımızı değiştirmek ızdırap ve stresi azaltabilir. 

Pandemi Sırasında Zor Bir Taşınma 

Son 3 yıldır yoğun bir şekilde deneyimlediğimiz gibi hayat beklenmedik ve sürprizlerle dolu. Size kişisel bir örnek vereyim:  

Temmuz 2020’de, covid-19’un ortasında, ailem ve ben İsviçre’den Türkiye’ye geri taşınmayı beklerken, Suudi Arabistan’a taşınmamız gerektiği konusunda bilgilendirildik. Hepimiz için büyük bir şoktu ve ilk zorluk 16 saat içinde kişisel eşyalarımızı ne yapacağımıza karar vermekti. Çünkü tam taşınma için ayarladığımız gün bu haberi almıştık ve eşyalarımızı Ankara’ya taşıması gereken nakliye şirketi dışarıda bekliyordu. Pandemi nedeniyle hiç bir şey olması gerektiği gibi gitmiyordu.

O an yapılacak en kötü şeyin paniğe kapılmatı. Savaş/kaç moduna girmek, karar vermek açısından bize yardımcı olmayacaktı. Böylece ilk şok ve biraz sızlanmanın ardından gerçeği kabul ettik.  

“Tamam, Suudi Arabistan’a taşınıyoruz”. 

 …………….. 

Üç hafta sonra Türkiye’deydik, bütün eşyalarımızı kiraladığımız bir depoya koyduk. Yaz sıcağında depoda 5 saat maskeler ile eşyaları ayıkladık ve ardından Suudi Arabistan’a gitmek üzere valizlerimizi hazırladık. Oğlumuzu 2 hafta sonra başlayacak olan okula kabul etsinler diye dua ederken, okul müdürüne vermek üzere hediyelerimizi ve lokumlarımızı aldık. 

Nihayet, eylül ayının başında, endişelerim, heyecanlarım ve sorularımla beraber, Arabistan da yaşayan Türkleri, Türkiye’ye getirmek için yola çıkan uçuşa özel izin ile binmiştik. Biz ters yöne gidiyorduk. Tulumlar ve maskelerle bizi karşılayan uçuş görevlilerinin bulunduğu özel bir uçuşta oturuyorduk.  

Aylar önce İsviçre’deyken başvurduğum OMF’de eğtimenlik eğitimi online’a dönmüştü ve tam o dönemde başlamak üzereydi. Eğitimin ilk haftasında Türkiye’de depoda eşya topluyordum, ikinci hafta ise Riyad’da boş bir evde oturmuş takdir pratiğinde evde internet olmasına şükrediyordum… 
 
Mindfulness yardımcı olabilir mi? 

Suudi Arabistan’a indiğimizde yeni hayatımız önümüzdeydi. Her taşınmada olduğu gibi kesinlikle konfor alanımın dışındaydım. Dilden kültüre kadar öğrenilecek çok farklı şeyler vardı. Kendimi kolaylıkla beni depresyona sürükleyecek sarmal bir düşüncenin içinde bulabilirdim;  

“Bu ülke yaşamak için çok sıcak”,  

“Bu iş bize göre değil”,  

“Burada ne işim var?”,  

“Evden uzaktayken covid alacağım”  

Ama olmadı. Farkındalıkla kendime ve düşüncelerime yaklaşmak beni o karanlık düşünce alanına girmekten kurtardı. 

…………………..  

Havaalanından çıktığımda sıcak hava beni tokat gibi karşıladı. Değiştiremeyeceğim ve kabul etmek zorunda kaldığım şeylerden biri de buydu. Yargılamadan çöl ikliminde nasıl yaşanacağını öğrenmenin zamanı gelmişti.  

Sıcak mıydı? Evet öyleydi.  

Şikayet ettim mi? Elbette ettim.  

Ancak, ilk taşınmalarımızda deneyimlediğim gibi, ilk yıl iklim daha sert geliyor ve Suudi Arabistan’da da olduğu gibi ikinci yılda harika vücutlarımız iklime uyum sağlıyor. -Ayrıca muhteşem klima üniteleri için de minnettarım.-

Sonra yeni evimize geldik. Neyse ki bizimle ilgilenen ve bizi Riyad’da karşılayan insanlar vardı. İlk andan itibaren onların varlığı kalbime bir sıcaklık ve içime güven duygusu getirdi. O enerjiyle ilk günden itibaren o evi, kendimi güvende ve sıcak hissedebileceğim bir yuvaya dönüştürmek istedim. Eksik olduklarıma odaklanmamayı, sahip olduklarımın kıymetini bilmeyi seçtim. Birkaç ay ve alışveriş merkezlerine yapılan birçok ziyaretten sonra evimiz vakit geçirmeye hazırdı. 

………………….  

İlk sabah bahçe kapısının önünde bekleyen ve evin içine bakan 3 kedi yavrusu beni karşıladı, Duman, Buz ve Tarçın. Evcil hayvan sahibi olmak gibi bir niyetimiz yoktu o dönemde ama bu harika bir dostluğun ve sahipsiz kedi ve köpeklerin bakım sorumluluğunu üstlenmenin başlangıcı olmuştu. Riyad’da kaldığımız süre boyunca onlara karşı büyük bir sevgi ve takdir hissettim. Ben onlarla ilgilendim ve bazılarına ev buldum. Bol bol veterinere gidip geldim. Veteriner masraflarını desteklemek için parkta yoga derseleri verdim. Bu vasıtayla bir sürü insanla tanıştım. Onlardan çok sevgi ve destek aldım. 

…………….. 

Ev hazır olduktan sonra evden çıkıp Riyad’ı tanımak gerekiyordu. Bu, mahallemizi keşfetmenin ve yeni komşularımızla sosyalleşmenin zamanıydı. Riyad’da birçok insanla tanıştım, covid önlemlerine rağmen harika arkadaşlarım oldu.  

Koşullar insanlarla dışarıda, doğada tanışmamı gerektiriyordu. Bu çölü keşfetmek anlamına geliyordu. Merakla eşim, oğlum ve ben maceracı bir çöl grubuna katıldık. Bu şekilde kum tepelerini keşfettim ve kendimi bir film sahnesindeymiş gibi hissettiğim anlar yaşadım (Dune filmi sahneleri gibi), bu arada bol bol kum yutmuş da olabilirim. Hatta benim için harika bir deneyim olan çölde birkaç gece geçirdik. Bu gruptaki herkese ve bize çölde nasıl hayatta kalacağımıza, kum tepelerinde nasıl araba kullanacağımıza ve sıkışıp kaldığında arabayı kum tepelerinden nasıl çıkaracağımıza dair öğrettikleri şeylere her zaman minnettar oldum. 

……………….  

Yeni bir ülkede olmak, yeni bir çevreyi tam olarak deneyimlemek için tüm duyuları harekete geçirmeyi ve otomatik pilot modundan çıkmayı gerektirir. Yöresel yemekleri ilk kez tüm duyularımla yemek, yeni bir sokakta yürümek ve manzarayı tüm farkındalığımla gözlemlemek tavrımı ve dolayısıyla deneyimimi değiştirdi. Belki o yemek ya da sokak bana göre değildi ama bunu tam ve açık bir farkındalıkla deneyimlemeden bilemezdim. 

………………  

Ayrıca, bir sorunla karşılaştığımda – beni zorlayan bir şey, örneğin birinin kaba davranışı – bunun kim olduğum veya nereden geldiğim ile ilgili olmadığını hatırlamama da yardımcı oldu. İnsanların dostça davranmamasının başka nedenleri de olabilir, belki de sadece kötü bir gün geçiriyorlardır. Tepki vermeden önce durmak beni bazı büyük yanlış anlamalardan kurtardı. Sonuçta hepimiz farklı ülkelerde yaşayan, kaygıları, arzuları, gelecek planları ve güvenli bağlantılara ihtiyacı olan insanlarız. Uyanık ve farkında olmayı seçebildiğimde, benim ve başkalarının refahı için en iyi olanı seçme şansım oldu. 

Sonuç 

Riyad’da geçirdiğim 2 yılın ardından bu satırları Ankara’daki sıcak evimde yazıyorum. Kısacası orada kaldığım süre boyunca, keyifli ve/veya tatsız tüm anları kabul ederek zamanımı elimden geldiğince tadını çıkartarak geçirdim. 

Hiçbir şeyin kolay olmadığını itiraf etmeliyim. Herkes gibi ben de zor zamanlar geçirdim. -Buradan yazılmayan günlük hayatın parçası olan hastalıklar iş hayatı sosyal hayat problemleri hep vardı. – Ailem ve arkadaşlarımla bağ kurmak, kendime şefkatli davranmak, durumu ve yaşadığım ülkeyi yargılamamak o zamanlarda benim için can yeleğiydi. Dahası, eğitimin gereği de olan sürekli devam ettiğim farkındalık uygulamam her zaman ayakları yere basar hissetmeme yardımcı oldu. Kabul etme, bırakma gibi bilinçli tavırlar benimseyerek, daha ilk andan itibaren kalışımı çok zorlayacak süreçleri durdurmuş oldum. Tam tersine hayattan tat almak için yapabileceğim şeyler buldum. 

Pandemi sırasında bu ülkenin bana ve aileme getirebileceklerini almaya açıktım: yeni bir kültür, yeni arkadaşlar, farklı yiyecekler, doğanın olağanüstü bir parçası olan çölü keşfetme şansı gibi!  

Son 15 yıl içinde 4 farklı ülkede (+2 kere de Türkiye) yaşarken öğrendiğim bir şey; mesele her zaman yaşadığımız ülkeyle ilgili değil, çoğunlukla benimsemeyi seçtiğimiz ve bizi destekleyen/desteklemeyen diğer şeylerle ilgili. 

  1. Expat: Doğduğu ülke dışında çalışan bireyler 
  1. Bu yazının orijinali Ocak 2023’te Oxford Mindfulness merkezi sayfasında ingilizce olarak yayınlanmıştır: 
    https://www.oxfordmindfulness.org/news/expats-need-mindfulness-by-zeynep-agacikoglu/ 

Bir Cevap Yazın

Scroll to Top

anda mindfulness ve yoga sitesinden daha fazla şey keşfedin

Okumaya devam etmek ve tüm arşive erişim kazanmak için hemen abone olun.

Okumaya Devam Edin